زمستان در دشت است،‌ تا دور دست نگاه

دنيايي بي انتها.

عشق من، فصل ديگري رسيده است

و زير برف

مغرورانه و سخت كوش

 زندگي

از نبردي سخت باز مي گردم

باچشماني خسته ،‌ كه دنيا را ديده است . بي هيچ دگرگوني

اما خنده ات كه رها مي شود

و پرواز كنان در آسمان مرا مي جويد

تمامي در هاي زندگي را به رويم مي گشايد.

عشق من ،‌ خنده ي تو

 در تاريك ترين لحظه ها مي شكفد

و اگر ديدي ، به ناگاه

خون من بر سنگ فرش جاري است،

بخند ،‌ زيرا خنده ي تو ، براي دستان من

شمشيري ست آخته.

نان را

هوا را

روشني را

بهار را

از من بگير

اما خنده ات را هرگز

تا چشم از دنيا نبندم.

This is called The Girl With April In Her Eyes

There once was a king, who called for the spring,
For his world was still covered in snow,
But the spring had not been, for he was wicked and mean,
In his winter-fields nothing would grow;
And when a traveller called seeking help at the door,
Only food and a bed for the night,
He ordered his slave to turn her away,
The girl with April in her eyes...

Oh, on and on she goes,
Through the winter's night, the wild wind and the snow,
Hi, on and on she rides,
Someone help the girl with April in her eyes...

She rode through the night till she came to the light,
Of a humble man's home in the woods,
He brought her inside, by the firelight she died,
And he buried her gently and good;
Oh the morning was bright, all the world was snow-white,
But when he came to the place where she lay,
His field was ablaze with flowers on the grave,
Of the girl with April in her eyes...

Oh, on and on she goes,
Through the winter's night, the wild wind and the snow,
Hi, on and on she flies,
She is gone, the girl with April in her eyes...

این راه حرکت توست ، این راه خنده ی توست

این پوست تو بر روی پوست من است

این، آن نگاه در چشمان توست .

این وعده ی تو در گرمای شب است

هنگامی که تو دریچه ی قلبت را می گشایی ،این تنها راهیست که تو منو به داخل هدایت می کنی

من می توانم صادقانه اعتراف کنم ، که هرگز قبل از این ، چنین احساس زیبایی در دل نداشته بودم

من می توانم صادقانه اعتراف کنم که مطمئنم...

این عشق است ، عشق ،عشق...

و من در دنیای تو هستم

در حالی که حضور تو بر من توازن است

این چیزیست که تو با لب ها و دهانت تعبیر می کنی

نوازش گیسوی تو و بوسه ی جان گدازت

این راهی است که ما برای اینده تقسیم می کنیم

وقتی که در نهایت از این بهشت تنزل می کنیم ، من احساس می کنم

من در روشنایی قلبت گم شده ام

حال آنکه این فرشته ی روشنایی برای تو و من می درخشد

این عشق است ، عشق ، عشق

و من در دنیای تو هستم

آغوشت را بگشا ، آغوشت را بگشا

و با هیجان در من به من برس

چشمانت را باز کن ...

چشمانت را باز کن و به نظاره ی من بنشین